ABK Bridge Vereniging Amsterdam
28 maart 2015

Aller Beste Kollum (7) - Brabantse gemoedelijkheid

Op zondag 22 maart zou het Joop Wilaert toernooi gespeeld worden, maar nu dat niet doorging was het Open Parenkampioenschap van Den Bosch een mooi alternatief.
Een leerzaam en leuk spel was het volgende:

  • Vxx
  • AHVx
  • ABx
  • xxx
  • x
  • x
  • HT9xxx
  • AHT9x




West opende 1SA, Oost transfereerde naar ruiten via 2SA en 3K toonde minimaal tophonneur derde. Oost was nu niet meer te stuiten en de bieding eindigde in 6R te spelen door de SA openaar. De uitkomst is schoppen 10, gepakt met de heer. Nu komt er een hartje terug voor je aas. Wat is het beste speelplan?

Terwijl je nadenkt over je speelplan kan ik vast even klagen over de Brabantse gemoedelijkheid; die bleek in dit toernooi namelijk niet meer te zijn wat het geweest is.
Aan tafel 1 was het op spel 1 al raak. Na 1SA-3SA wordt ik leider en nadat er twee slagen gespeeld zijn roept mijn Brabantse linker tegenstander op luide en agressieve toon de arbiter. Wanneer arbiter Marc van Beijsterveldt verschijnt ontvouwt zich de volgende conversatie:
Tegenstander: "De dummy houd de gespeelde kaarten in zijn hand."
Arbiter: "Ja, en dus?"
Tegenstander: "Dat mag niet!"
Arbiter: "Dat heeft u helemaal goed, het staat inderdaad in de spelregels dat dat niet mag."
Tegenstander: "En wat gaat u daaraan doen?"
Arbiter: "Als u dat wilt dan kan ik meneer vragen om zijn gespeelde kaarten op tafel te leggen."
Tegenstander: "Dat wil ik, ik wil namelijk kunnen zien hoeveel slagen iedereen gemaakt heeft"
(partner Marcus Been schuift nu wat heen en weer met biedbakjes en zijn koffie om plaats te maken voor de gespeelde kaarten die hij in zijn hand heeft)
Arbiter: "U kunt natuurlijk ook kijken hoe de andere drie spelers hun kaarten hebben liggen."
Tegenstander: "Dat zou kunnen, maar daar neem ik geen genoegen mee."
Arbiter: "Dat is duidelijk, maar ik ga er van uit dat het dan nu opgelost is."

Na deze bijzondere arbitrage was het op tafel 2 weer raak. Deze keer tegen iemand van de toernooiorganisatie.
Marcus opent met 1K en de organisatieman volgt met 1SA, gealerteerd als 13-14. Nu heb ik een punt of zes met 5-4 in de majors. Met mijn vaste maten speel ik 2K op een 1SA volgbod als beide hoge kleuren maar met deze gelegenheidspartner durf ik dat na even denken toch niet aan. In de uitpas denkt Marcus nog eventjes na, maar met een 4432 en 14 punten heeft hij geen geschikt bod. Het 1SA contract gaat na goed tegenspel 1 down maar het is toch een ronde nul voor ons omdat we als enigen in de zaal onze schoppenfit niet vinden dankzij het 1SA volgbod met de vreemde range.

De organisatieman komt na het spel direct naar ons toe met de mededeling dat hij de arbiter had moeten roepen op het hierboven beschreven spel. We zouden namelijk gebruik hebben gemaakt van denkpauzes. We leggen uit dat ik een probleem had over het 1SA bod (mede vanwege de ongebruikelijke range) en dat niemand zonder denken een contract op 1-niveau uitpast zonder even te denken. Vervolgens kwam het argument dat wij zo goed zouden zijn dat we precies weten wat er bij dergelijke denkpauzes aan de hand zou zijn.
Pas toen we vertelden dat we voor de tweede keer ooit samenspeelden trok hij al zijn argumenten in.... Mooi is dat; daarmee maakte de beste man dus duidelijk dat hij dacht dat we aan het vals spelen waren. Welkom in Brabant!

Tenslotte dan nog de oplossing van het afspeelprobleem. Het beste afspel werd aan tafel rap uitgevoerd door Mark Thiele (speelt meesterklasse voor Crash). Hij nam de hartenswitch in de hand en speelde een klaveren naar de 10. Mijn maat nam met de vrouw en speelde harten terug voor de leider. Deze speelde nu ruiten A en liet ruitenboer razen. Ruitenvrouw zat in 3-en goed en de leider was dus 1 down. Wel complimenteerde ik Mark onmiddellijk met zijn afspel.

Slecht contract, kansloos down. Wat is hier nu zo bijzonder of leerzaam aan zal je misschien denken? En vanwaar die complimenten?
Allereerst moet de leider bepalen dat ie in een slecht contract zit. Je bent al een slag kwijt en je moet de troeven en de klavers dus voor nul losers spelen om een goede score te halen. De beste kans in de klaverkleur is de snit op VB. Het is goed om deze direct te nemen. Waarom? Als de dubbele snit goed zit dan ga je de beste kans nemen op nul troeflosers. Met negen kaarten samen is dat uiteraard om aas en heer te slaan. Waarom deed Mark de troeven dan nu ineens anders? Zijn redenatie was dat er veel paren in 3SA zullen zitten. Dan zal er ongetwijfeld weer met schoppen gestart worden. De schoppenvrouw is een stop maar daarna zullen de ruitens hooggespeeld moeten worden. Ook de spelers in 3SA kennen hun speelfiguren en zullen dus ruiten aas en heer gaan slaan. Als de vrouw dan niet valt gaat 3SA eentje down. Valt de vrouw dan haalt iedereen 3SA en dan is 6R -1 uiteraard een nul. Je moet dus hopen dat ruitenvrouw derde zit om nog een redelijke score te halen, dan is 3SA 1 down en scoor je met 6R -1 zeker geen nul. Mark sneed dankzij deze redenering dus ruitenvrouw er uit en wist zo de schade op dit spel te beperken tot 30% (6R-2 was een zaalnul geweest).

Een spel dus met een dubbele moraal:
1) Zit je in een slecht contract, probeer dan een zitsel te bedenken waardoor je het contract toch kan halen.
2) Zit je in paren in een afwijkend contract dat een slechte score oplevert bij een normale speelwijze, probeer dan eens een alternatieve speelwijze. Wie weet kun je dan profiteren van een gunstige zitsel dat een dreigende nul in een prima score verandert.

Olaf
 


sluiten